آنچه وادارش مي كند به زنده ماندن، تنها و تنها، تنهايي اش است. گفته اند كساني زندگاني برايشان به سختي مي گذرد كه در جمع تنها باشند. اما فكر مي كند تنهايي در جمع لذت بخش ترين قسمت زندگي ست. تنها بودن در خويشتن خويش عين فوتبال بازي كردن با ايكس باكس است با اين تفاوت كه آن يكي دسته دست خودت باشد. زندگي در اين مدت برايش در كنار تو، بوي قهوه ي صبحگاهي، برف نابگاه شبانه، دوستان امروزي و ديروزي و نه چندان فردايي، گذشته است. حداقل وقتي من را مي برد بيرون براي جيش انداختم اين ها زير لب زمزمه مي كند.
                                                                                                   اين ها را براي يادآوري گفتم
                                                                                                              با تشكر سگ